Aplikacja
Trzy etapy: przygotowanie w domu, praca w polu, porządkowanie po powrocie. Tylko pierwszy wymaga internetu.
1. Przed wyjazdem
Sklep map
Ekran z mapą Polski i wszystkimi powiatami. Dotknięcie powiatu otwiera listę gmin i warstw; przy każdej widać, ile zajmie na telefonie i co już jest pobrane. Wybór można zacząć od miejscowości, a obszar zaznaczyć od razu dla całego powiatu albo tylko dla gminy, w której planowane jest szukanie.
Pobieranie działa w tle jako usługa pierwszoplanowa i idzie po plikach tymczasowych, więc utrata zasięgu kosztuje ostatnie sekundy, a nie całą godzinę. Pliki dzielą się na paczki, a nie na całe obszary: gotowe części są dostępne od razu, bez czekania na resztę.
Miejsce na telefonie
Ekran sklepu pokazuje, ile zajmują pobrane mapy i ile jest wolnego miejsca. Warstwę lub gminę można usunąć z telefonu w każdej chwili; w magazynie pozostaje i da się ją pobrać ponownie. Znaleziska i ślady żyją w osobnym pliku i usuwanie map ich nie dotyka.
2. W polu
Mapa i pasek warstw
Mapa zajmuje cały ekran. Po prawej stronie biegnie pionowy pasek z przyciskami warstw, oznaczonymi trzyliterowymi kodami (VAT, ORT, NID i tak dalej). Dwa gesty i żaden trzeci: dotknięcie włącza lub wyłącza warstwę, przytrzymanie rozwija panel z krytem, kolejnością i wyborem widoku terenu, który po kilku sekundach bezczynności znów się zwija.
Pasek się nie przewija. Liczba przycisków wynika z wysokości ekranu, a które warstwy mają na nim miejsce, ustala się w szufladzie. Siedem widoków terenu dzieli jeden przycisk, bo naraz widać tylko jeden z nich.
Pozycja i prowadzenie
Przycisk GPS ma trzy tryby: mapa zostaje tam, gdzie ją przesunięto; mapa podąża za użytkownikiem; mapa obraca się tak, żeby cel był na wprost. Niebieskie koło wokół kropki oznacza dokładność pozycji: im większe, tym mniej pewna.
Znaleziska
Zapis zaczyna się od znaczników, zdjęcie jest dodatkiem. Większość tego, co wychodzi z ziemi, nie jest warta fotografii, ale jest warta naniesienia na mapę: rozsypane łuski opowiadają o tym, jak teren był używany, a taki obraz powstaje tylko wtedy, gdy zapis kosztuje dwa dotknięcia. Przy każdym znalezisku zapisuje się dokładność pozycji, bo punkt z 3 m i punkt z 30 m to dwa różne fakty. Zapis jest zablokowany, dopóki nie ma pozycji z GPS; aplikacja nie wpisuje „ostatniej znanej" lokalizacji, która wyglądałaby na dokładną i taką nie byłaby.
Ślad trasy
Nagrywanie działa jako usługa pierwszoplanowa, więc przetrwa wygaszony ekran. Częstotliwość próbkowania jest ustawieniem: wolne przeczesywanie pola i kilkukilometrowy przejazd wymagają innej gęstości punktów, a każdy dodatkowy punkt kosztuje baterię.
Cele
Cel to punkt do odwiedzenia: założony przytrzymaniem mapy albo zaimportowany z pliku GPX lub GeoJSON, z nazwą i znacznikami. Aplikacja grupuje cele według gmin, pozwala je przeszukiwać i prowadzi do wybranego celu.
3. Po powrocie
Eksport i kopia zapasowa
Znaleziska eksportuje się do GeoJSON, GPX lub CSV w miejscu wskazanym w systemowym wyborze plików. Kopia zapasowa to ten sam eksport zapisany do wybranego folderu; może powstawać raz dziennie, jeśli użytkownik tak ustawi (domyślnie jest wyłączona). Przywracanie z pliku jest addytywne i nie nadpisuje: omyłkowo wybrany plik nie może kosztować żadnego znaleziska.
Zdjęcia z lokalizacją
Znaleziska można też zaimportować ze zdjęć, które zapisały pozycję. Import zlicza osobno zdjęcia z lokalizacją i bez niej, bo wiele aplikacji do wiadomości usuwa dane GPS, i mówi o tym wprost zamiast cicho wczytać połowę folderu.
Czego aplikacja nie robi
- Nie wysyła nigdzie pozycji, znalezisk, zdjęć ani śladów. Nie zbiera analityki, nie pokazuje reklam, nie raportuje awarii (szczegóły).
- Nie zastępuje decyzji prawnej. Warstwa NID ostrzega, ale pusty obszar na niej znaczy tylko tyle, że nic tam nie jest wpisane. Zasady poszukiwań opisuje osobny tekst.
- Nie obiecuje dokładności, której nie ma. Przy każdej warstwie archiwalnej aplikacja podaje typowy błąd położenia.