gaciak.

Aplikacja

Trzy etapy: przygotowanie w domu, praca w polu, porządkowanie po powrocie. Tylko pierwszy wymaga internetu.

1. Przed wyjazdem

Sklep map

Ekran z mapą Polski i wszystkimi powiatami. Dotknięcie powiatu otwiera listę gmin i warstw; przy każdej widać, ile zajmie na telefonie i co już jest pobrane. Wybór można zacząć od miejscowości, a obszar zaznaczyć od razu dla całego powiatu albo tylko dla gminy, w której planowane jest szukanie.

Pobieranie działa w tle jako usługa pierwszoplanowa i idzie po plikach tymczasowych, więc utrata zasięgu kosztuje ostatnie sekundy, a nie całą godzinę. Pliki dzielą się na paczki, a nie na całe obszary: gotowe części są dostępne od razu, bez czekania na resztę.

Miejsce na telefonie

Ekran sklepu pokazuje, ile zajmują pobrane mapy i ile jest wolnego miejsca. Warstwę lub gminę można usunąć z telefonu w każdej chwili; w magazynie pozostaje i da się ją pobrać ponownie. Znaleziska i ślady żyją w osobnym pliku i usuwanie map ich nie dotyka.

2. W polu

Mapa i pasek warstw

Mapa zajmuje cały ekran. Po prawej stronie biegnie pionowy pasek z przyciskami warstw, oznaczonymi trzyliterowymi kodami (VAT, ORT, NID i tak dalej). Dwa gesty i żaden trzeci: dotknięcie włącza lub wyłącza warstwę, przytrzymanie rozwija panel z krytem, kolejnością i wyborem widoku terenu, który po kilku sekundach bezczynności znów się zwija.

Pasek się nie przewija. Liczba przycisków wynika z wysokości ekranu, a które warstwy mają na nim miejsce, ustala się w szufladzie. Siedem widoków terenu dzieli jeden przycisk, bo naraz widać tylko jeden z nich.

Pozycja i prowadzenie

Przycisk GPS ma trzy tryby: mapa zostaje tam, gdzie ją przesunięto; mapa podąża za użytkownikiem; mapa obraca się tak, żeby cel był na wprost. Niebieskie koło wokół kropki oznacza dokładność pozycji: im większe, tym mniej pewna.

Znaleziska

Zapis zaczyna się od znaczników, zdjęcie jest dodatkiem. Większość tego, co wychodzi z ziemi, nie jest warta fotografii, ale jest warta naniesienia na mapę: rozsypane łuski opowiadają o tym, jak teren był używany, a taki obraz powstaje tylko wtedy, gdy zapis kosztuje dwa dotknięcia. Przy każdym znalezisku zapisuje się dokładność pozycji, bo punkt z 3 m i punkt z 30 m to dwa różne fakty. Zapis jest zablokowany, dopóki nie ma pozycji z GPS; aplikacja nie wpisuje „ostatniej znanej" lokalizacji, która wyglądałaby na dokładną i taką nie byłaby.

Ślad trasy

Nagrywanie działa jako usługa pierwszoplanowa, więc przetrwa wygaszony ekran. Częstotliwość próbkowania jest ustawieniem: wolne przeczesywanie pola i kilkukilometrowy przejazd wymagają innej gęstości punktów, a każdy dodatkowy punkt kosztuje baterię.

Cele

Cel to punkt do odwiedzenia: założony przytrzymaniem mapy albo zaimportowany z pliku GPX lub GeoJSON, z nazwą i znacznikami. Aplikacja grupuje cele według gmin, pozwala je przeszukiwać i prowadzi do wybranego celu.

3. Po powrocie

Eksport i kopia zapasowa

Znaleziska eksportuje się do GeoJSON, GPX lub CSV w miejscu wskazanym w systemowym wyborze plików. Kopia zapasowa to ten sam eksport zapisany do wybranego folderu; może powstawać raz dziennie, jeśli użytkownik tak ustawi (domyślnie jest wyłączona). Przywracanie z pliku jest addytywne i nie nadpisuje: omyłkowo wybrany plik nie może kosztować żadnego znaleziska.

Zdjęcia z lokalizacją

Znaleziska można też zaimportować ze zdjęć, które zapisały pozycję. Import zlicza osobno zdjęcia z lokalizacją i bez niej, bo wiele aplikacji do wiadomości usuwa dane GPS, i mówi o tym wprost zamiast cicho wczytać połowę folderu.

Czego aplikacja nie robi